Witam.
Jestem Atta i w młodości byłam zapaloną blogerką. Pamiętam, że najwięcej pisałam w liceum: blog - pamiętnik, pamiętnik - blog. I tak w kółko. Pisałam często i zazwyczaj powiewało lekką melancholią (okres buntu, te sprawy). Z blogiem pożegnałam się tuż po maturze, postawiłam tylko na pamiętniki, z którymi rozstałam się kilka lat później (miałam wówczas wystarczająco dużo pisania związanego z wybranym przeze mnie kierunkiem studiów i nie mogłam się poświęcić diarystyce).
Jestem Atta i w młodości byłam zapaloną blogerką. Pamiętam, że najwięcej pisałam w liceum: blog - pamiętnik, pamiętnik - blog. I tak w kółko. Pisałam często i zazwyczaj powiewało lekką melancholią (okres buntu, te sprawy). Z blogiem pożegnałam się tuż po maturze, postawiłam tylko na pamiętniki, z którymi rozstałam się kilka lat później (miałam wówczas wystarczająco dużo pisania związanego z wybranym przeze mnie kierunkiem studiów i nie mogłam się poświęcić diarystyce).
Mam 23 lata. Rocznikowo 24. Mentalnie zatrzymałam się gdzieś na etapie 19, może 20 (nie, raczej 18 - czuję się młodo). W przeciwieństwie do wielu moich rówieśnic nie mam męża ani dzieci. Rozwódką także nie jestem. Licencjat obroniłam rok temu, na magisterkę nie poszłam. Ten blog ma być odskocznią od pracy, którą nawet lubię (i która przeważnie nie jest wymagająca), ale nie jest tym, co chciałabym robić w życiu.
Chociaż jestem typem uciekającej od ludzi introwertyczki, to jednak zapraszam Cię do mojego świata, które przepełnione jest głównie rudościami.
I kotami.
... i innymi przyjemnościami :)
I kotami.
... i innymi przyjemnościami :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz